Sinir Sistemin Alarmda

Her şeyden sen sorumlusundur…

Azalan muhabbet dakikalarından, yaş ilerledikçe değişen bedeninden, seçtiğin ve giydiğin kıyafetlerinden, evdeki en ufak düzensizlikten, çocukların probleminden veya eskiyen mobilyadan sen sorumlusundur. Evliliği sürdüren iki kişidir ama sen tek başına her şeyden sen sorumlu tutulursun.

Sinir sistemi zamanla böyle çalışmayı öğrenebilir…

Sinir sistemi uzun süre eleştirildiğinde ya da sürekli sorumluluk taşımak zorunda kaldığında, tehlike geçse bile alarmı kapatmayı öğrenemeyebilir. Önceden de ailende, okulunda veya arkadaş ortamında; sen eksiltilmişsindir, düzeltilmeye çalışılmışsındır ve yanlış bulunmuşsundur. Şimdi hep tetiktesindir ve başladığın ilişkide farkında olmadan böyle davranırsın. İlişkideki diğer kişi de kendi sorumluluğunu sana yıkar ve sen onu da taşırsın. 

“Bir şey yap” dersin..

Sessizlik sana güven değil, ihmal gibi gelir. Bu yüzden her sakinlikte zihnin yeni bir problem aramaya başlar. İlişkiyi iyi hâle getirmek için iç sesin “bir şey yap” der. Hatta zaten iyisinizdir. Bu kez problem üretir, ardından onu çözmeye çalışırsın.

Çünkü kendinden şüphe ettirilerek günlerini geçirmeye alışkınsındır…

Dolayısıyla her gün bir sorun olmalıdır. Sende bir sorun yoksa ilişkide olmalıdır. İlişkinde bir sorun yoksa etrafındaki insanlardan olmalıdır. Etrafındaki insanlardan bir sorun yoksa evdeki eşyalardan olmalıdır. Evdeki eşyalardan bir sorun yoksa çocukların bir davranışından olmalıdır.

Halbuki sandığından çok daha yeterlisin…

Işığını fark edip güveni kendi içinde inşa ettiğinde parlayacaksın. O zaman yeteneklerin görünür hâle gelir. Kendini sürekli düzeltmeye çalışmak yerine, yaşamını kurmaya başlarsın.

Sinir sistemin ilk kez gerçekten güvende hissettiğinde, hayatta kalmayı değil, yaşamayı öğrenir.