HALDUN DORMEN’E VEDA: SON ALKIŞLAR…

Türk tiyatrosunun temel taşlarından biriydi Haldun Dormen.
Sadece sahnede duran bir sanatçı değil, sahne kuran bir ruhtu.
Yüzlerce insan yetiştirdi… Hayatlara dokundu, kaderlere yön verdi.
Sözün kısası: Türk tiyatrosu babasını kaybetti.
“İşte Böyle Bir Şey” şarkısı eşliğinde, dakikalarca dinmeyen alkışlarla uğurlandı son yolculuğuna… Çünkü o alkış, bir vedadan çok bir teşekkürdü.
Dostlarına, öğrencilerine hep aynı cümleyi söylerdi:
“Yaparsın şekerim.”
Bu sadece bir söz değildi.
Bir inançtı.
Bir cesaretti.
Bir umuttu.
Tiyatroyu öğretti…
Sahneyi öğretti…
Sanatı öğretti…
Ama en çok da paylaşmayı öğretti.
Haldun Hoca demek, umut demekti.
Onun yetiştirdiği herkes, o umudun ışığıyla yürüdü bu günlere.
Şimdi hepsi, içlerinde yanan o ışıkla onu yaşatacak… Ama çok özleyecekler.
Sanatçı dostları gözyaşları içinde şunları söyledi:
“Tiyatromuzun ışığı söndü…”
Ama aslında o ışık, tek bir bedende değildi ki…
O, ışığını yüzlerce insana bölüştürmüştü.
Hep ileri yürüdü.
Hep üretti.
Hep paylaştı.
O, ulu bir ağaçtı…
Gölgesinde nice değerler büyüdü.
Birlikte yürüdük o yıllarda,
aynı kuliste heyecanlandık,
aynı sahnede nefes tuttuk…
Ve şimdi hepimiz biliyoruz:
Onu çok ama çok özleyeceğiz.
Türk tiyatrosu babasını kaybetti…
Atatürk sevdalısı bir sanatçıyı kaybettik.
Son veda…
Işıklar içinde uyu Haldun Hoca…
Yıldızlar yanıp sönerken,
senin yıldızın hep parlayacak.
İyi insan olmayı öğretti.
Hocalarını kaybettiler…
Bir İstanbul beyefendisini kaybettiler…
Kimi için bir baba,
kimi için bir ağabeydi.
Oğlu şöyle diyor:
“Babam hayatı dibine kadar yaşadı.
Yazdı… yazdı… yazdı.
Hastayken bile iki oyun, iki kitap yazdı.
Ölene kadar üretmeye devam etti.
Hatta bir müzikal için çalışmaya başlamıştı.”
Yoğun bakımdayken bile maskesini indirip şaka yaptı:
“O zaman ben burada kalacağım.”
İşte oydu…
Acının içinde bile sahneyi bırakmayan bir ruh.
“İyi ki babamdı…” diyor oğlu.
Sanki perde hiç kapanmayacak gibi…
Ama bazı insanlar ölmez.
Sadece sahne değiştirir.
Ve biz biliyoruz…
Her alkışta,
her replikte,
her genç oyuncunun titreyen ilk adımında
bir parça Haldun Dormen olacak.
Son alkışlar hocam…
Ama sevgin hiç bitmeyecek.